Muurankers voor de prins van Oranje

Het zijn maar simpele muurankers maar toch kan je als smid er naar de mist mee in gaan. De muurankers zijn bedoeld voor het hofcomplex te Dordrecht, een gebouw met heel veel historie. In vroeger tijden vormde het een geheel met de Berckenpoort en was het een statig woonhuis van, in eerste instantie, de Spaanse Hertog Alva. Die werd verdreven door Willem van Oranje die er vervolgens zelf zijn woonhuis van maakte. In het hofcomplex zelf is de staat der Nederlanden gesticht. Nou was het niet alleen de bevrijding van de Spaanse overheerser maar ook vrijheid van godsdienst die hier door de prins werd bewerkstelligd. Met het maken van de nieuwe muurankers moet je daar toch wel rekening mee houden. Het wil namelijk zo zijn dat traditie voorschrijft dat er in een katholiek muuranker een kruis wordt geslagen.

In een protestants muuranker komt slechts een diagonale lijn.

Je moet er toch niet aan denken dat je nu nog een muuranker zou ophangen met een katholiek symbool erin. Die arme prins zou zich omdraaien in zijn praalgraf en denken dat alles voor niets geweest is.

Na vele uren van uitzoeken, tekenen , mallen maken, houtbewerken en smeden was het dan zover. Afgelopen Vrijdag konden we vol trots de nieuwe sjees presenteren op de tentoonstelling van het 50-jarig bestaan van de arresleeclub Glijen en Rijen.

Het is mooi om samen te werken met mensen die een ambacht uitoefenen
Productie met passie is een sterke combinatie. In dit geval was het een samenwerking met de Wagenbouwer Jan van Asperen en de wielenmaker Wout Verdoorn.

Als smid in deze tijd is het toch een bijzondere opdracht om zoiets te mogen maken.
Ik ben de opdrachtgever dan ook dankbaar voor zijn vertrouwen. Voor mij was het maken van de hekwerkje achterop de sjees de grootste uitdaging. Het moest rijk versierd zijn, sierlijk en toch sterk genoeg om het gewicht van het bakje te kunnen dragen. En natuurlijk moet het de slinger van de houten leggers volgen.

“Met passen en meten raakt de meeste tijd versleten”

Het is goed voor het voortbestaan van ambachten dat er dergelijke zaken gemaakt kunnen worden.
Je kan het nog zo vaak in een boek bekijken, pas als je zelf elk onderdeel hebt gemaakt heb je de kennis tot je kunnen nemen.